สวดมนทั้งเล่มแต่เปิดบทสวดมนฟังและเพลงไปพร้อมกันแต่รู้สึกสงบแปลกไหม

พักหลังๆลองเปิดเพลงร็อคๆฟัง และสวดมนแต่ทำไมตอนสวดไม่รู้สึกอินหรือคิดว่าเสียงที่ได้ยินมันคือไม่ใช่ตัวตนของเราจริง ตอนสวดแม้จะเปิดอะไรพร้อมกันขณะสวดปากสวดแต่จิตอยากจะรู้ว่าเสียงชั้นไหนถึงคำไหนก็เอาจิตเหมือนแยกๆเป็นชั้นๆเหมือนผนังหลายชั้น แต่ตอนสวดก็ได้แง่คิดถึงมีอาการต่างของร่างกายอารมก็จะไม่สนใจพิจรณาและคิดว่าไม่ใช่ตัวตนของเราจริง แบบนี้แปลกไหม ออผมเป็นหมอดูที่เอาวิทยาศาสตร์เป็นที่ตั้งเพราะทุกคนใช้กายหยาบมีกายหยาบอาการบางอย่างเกิดจากกายไปดับที่จิตดับได้แต่ต้นตอของโรคยังอยุ่เลยให้แนะวิธีการรักษาทั้งจิตและกายไปพร้อมกันไม่รู้อะไรก้หาในเว็บหมอที่เชื่อถือได้เอาให้คนที่มาปรึกษา ติ๊กตีอกผมเบียร์ลางสังหรณ์ ปล ผมไม่ใช่หุ่นยนต์ก็มีกิเลสความรู้สึกเพียงแค่คิดว่าเราเข้าถึงอารมณ์เพื่อจะไปดับทุกข์ในนั้น

 

ผมเองก็เคยลองสวดมนต์ไปพร้อมกับเปิดเสียงอย่างอื่นเหมือนกันครับ รู้สึกว่าจิตจะแยกไปจับเสียงนั้นเสียงนี้ แล้วบางทีก็ไม่ค่อยอินกับบทสวดเท่าไหร่ ส่วนตัวเลยกลับมาสวดในที่เงียบๆ ให้ใจจดจ่อกับคำสวดทีละคำ ก็รู้สึกสงบขึ้นกว่าเดิมครับ ลองดูก็ได้นะครับ